آن را بهسان فرزندان خود مىشناسند
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 20 تا 24 ]
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 20 ) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 21 ) وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا أَيْنَ شُرَكاؤُكُمُ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 22 ) ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ ( 23 ) انْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 24 )
اهل كتاب او را چنان مىشناسند كه فرزندان خود را . اينان كه به خود زيان مىرسانيدند ايمان نمىآورند . ( 20 )
چهكسى است ستمكارتر از آنكه به خدا دروغ مىبندد يا آيات او را دروغ مىانگارد ؟ هرآينه ستمكاران را رستگارى نيست . ( 21 )
روزى همه را گرد آوريم ، سپس به آنها كه شرك آوردهاند بگوييم : آن كسان كه مىپنداشتيد شريكان خدايند اكنون كجايند ؟ ( 22 )
عذرى كه مىآورند جز اين نيست كه مىگويند به خدا سوگند ! كه پروردگار ماست ، ما مشرك نبودهايم . ( 23 )
بنگر كه چگونه بر خود دروغ بستند و آن دروغها كه ساخته بودند ناچيز گرديد . ( 24 )
اعراب
« يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ » ،
« يَوْمَ »
مفعولبه براى فعل محذوف و تقدير آن : « اذكرهم يوم