تصرّفكنندهء در امور . شيعه مىگويد : واژهء اللّه و رسول و نيز كسى كه ميان زكات و ركوع جمع كرده ، در يك آيه آمدهاند . ولايت خدا و رسول به معناى دخل و تصرّف است . بنابراين ، بايد ولايت كسى كه ميان ركوع و زكات جمع كرد ، نيز به همين معنا باشد ؛ زيرا در غير اينصورت ، لازم مىآيد كه واژهء « ولايت » در آن واحد به دو معناى مختلف استعمال شود و اين جايز نيست .
وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ .
اين آيه نصّ صريح است - و هيچگونه تأويلى را نمىپذيرد - بر اينكه معناى ولايت خدا و رسول و ولايت مؤمنان يكى است و هيچگونه تفاوتى در آن نيست و نيز هركس كه اين ولايت را نگه دارد و ميان ولايت خدا و رسول و ولايت كسى كه ميان زكات و ركوع جمع كرد تفاوتى قائل نشود ، از اعضاى حزب اللّه محسوب مىشود ؛ حزبى كه با منطق و دليل حق پيروز است .