را وضع كرده است تا اعمالى را انجام دهند كه انسان آنها استحقاق پاداش پيدا مىكند ، بر همهء ما لازم است كه در انجام دادن كارهاى نيك بر يكديگر سبقت بگيريم ؛ چراكه نخستين هدف از شرايع ، همين امر است و هركس اختلاف شرايع را وسيلهء ستم و كينهتوزى قرار دهد ، خداوند از او در فرداى قيامت بازمىپرسد و بهاندازهاى كه استحقاق دارد مجازاتش خواهد كرد .
وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ .
اين آيه ، تكرار آيهء قبل است . برخى از مفسّران گفتهاند : آيهء قبل در مورد دادخواهى يهوديان دربارهء زنا و اين آيه در مورد دادخواهى آنان دربارهء قتل نازل شد .
اين توجيه و نيز توجيهات ديگرى كه در كتابهاى تفسير آمده است ، هيچگونه دليلى ندارد . ما در جلد اوّل بيان كرديم كه قرآن كريم بدانسبب ، از تكرار بهره مىگيرد كه تكرار عامل نيرومندى است در پيدايش و تكوين و گسترش افكار و نظريهها . ديگر آنكه ضمير «
أَهْواءَهُمْ
» به يهود برمىگردد و شيوهء قرآن اين است هرچه را كه مربوط به آنان باشد از هرچيز ديگرى بيشتر تأكيد و تكرار مىكند و اين امر ، نشان مىدهد كه يهود بدترين امّتهايند و تاريخ قديم و جديد آنها بر اين موضوع گواهى مىدهد و كسى آنها را اهل خير نمىپندارد ، مگر اينكه خود اهل شرارت باشد . اين حقيقت با روشنترين معنايش پس از جنگ ژوئن سال 1967 براى افكار عموم جهان آشكار گرديد .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ ؛
يعنى اگر آنان از فرمان خدا روى برتابند ، خداوند بهزودى ذليل و خوارشان خواهد كرد .
سؤال : چرا خداوند گفت :
« بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ »
و نگفت : « بذنوبهم » ؟ و آيا اين سخن بدان معناست كه خداوند آنها را بهسبب برخى از گناهانشان مجازات و برخى ديگر را عفو مىكند ؟
پاسخ : سخن خدا :
« بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ »
به اعراض يهود از حكم رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اشاره دارد