ويژگى خالق و مخلوق و عابد و معبود را در ذات واحد جمع مىكند و بديهى است كه مخلوق نمىتواند خالق باشد ، مگر به اعتقاد آن كسى كه مىگويد : در مسيح دو طبيعت وجود دارد : لاهوتى و ناسوتى . ما در تفسير آيهء 58 از سورهء آل عمران دربارهء مسيح و در تفسير آيهء 50 از سورهء نساء دربارهء توحيد و نفى شريك و اقانيم سهگانه و در تفسير آيهء 128 از سورهء آل عمران دربارهء غلوّ ، سخن گفتيم . اينك بار ديگر به موضوع غلوّ به مناسبت آيهء زير برمىگرديم :
يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ .
هركدام از يهود و نصارا دربارهء عيسى سخنى دارند كه در آن از حقّ تجاوز كردهاند ؛ چراكه يهود مقام او را سخت پايين آوردند و نصارا او را تا مقام الوهيت بالا بردند . مسلمانان دربارهء مسيح چيزى را گفتند كه قرآن گفته است و سخن مسلمانان ، حدّ وسطى است ميان سخن يهود و سخن نصارا . خطاب در آيات سابق متوجه يهود بود ؛ امّا در اين آيات متوجه نصاراست ؛ به اين دليل كه خدا مىگويد :
« وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ ؛
مگوييد : سه چيزند » ؛ زيرا اين گفته ، غلو در دين و سخنى باطل دربارهء خداست ؛ چون او از داشتن شبيه ، شريك ، حلول ، اتحاد ، فرزند و همسر ، منزه و پاك است .
قرآن و مبلغان سهگانهپرستى
إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ .
اين است حقيقت عيسى عليه السّلام و مسلمانان به همين حقيقت قائلند . آنها مىگويند : او همانند ابراهيم ، موسى ، محمّد و ساير انبيا تنها يك پيامبر است . ما قبلا در همين تفسير با مبلغان مسيحيت به بحث پرداختيم ، اكنون در تفسير اين آيه نيز با آنها به بررسى و تحقيق مىپردازيم ؛ زيرا آنان دربارهء مسيحيت داستانى دارند كه به ترتيب زير با آن آشنا خواهيد شد . ما طبق عادت هميشگى به منظور هرچه روشنتر ساختن موضوع براى خواننده و با هدف اينكه وى بتواند با ما به آسانى و بدون احساس خستگى ، به