به فرد و زمان خاصى منحصر نمىشود . اين سخن خدا :
« بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ »
دلالت دارد كه اسلام ، جز سلطهء حق ، هيچ سلطهاى را نمىپذيرد . بنابراين ، اگر كسى از خدا اطاعت كند ، در پيشگاه او از مقربان خواهد بود و اگر كسى عصيان كند
فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ؛
از آن خداست هرچه در آسمانها و زمين است و او دانا و حكيم است . و طاعت كسى كه اطاعت كند و معصيت كسى كه معصيت نمايد بر او پوشيده نيست و حكمت او چنين اقتضا دارد كه به هركس به اندازهء شايستگىاش پاداش يا كيفر بدهد .