اين آيه و مابعدش به آيات پيشين ارتباط دارند . علت ارتباط اين است كه خداوند قبلا از اهل كتاب حكايت كرد و گفت : آنان به نبوت بهطور كلى ايمان مىآورند و اعتراف مىكنند كه خداوند پيامبرانى دارد ؛ لكن به همهء آنان اعتراف نمىكنند ، بلكه به برخى ايمان مىآورند و به برخى كفر مىورزند . محمّد صلّى اللّه عليه و آله از جمله پيامبرانى است كه آنان نبوت او را قبول ندارند . ازاينرو ، خداى سبحان بيان كرده است كه اگر كسى به نبوت يكى از پيامبران كفر بورزد ، به خدا كفر ورزيده است . ايمان درست ، عبارت است از : ايمان به خدا ، روز قيامت ، فرشتگان خدا و تمام كتابها و پيامبران او . آنگاه ، خدا در آيهاى كه درصدد تفسير آن هستيم و آيات پس از آن ، بيان داشته است هركس به اصل نبوت بهطور كلى اعتراف كند و به نبوت يكى از پيامبران ، هركه باشد ، ايمان بياورد ، بايد به نبوت محمّد صلّى اللّه عليه و آله ايمان بياورد ؛ زيرا خداى سبحان ، همانگونه كه به پيامبران ديگر وحى كرد ، به او نيز وحى كرد و نيز همانگونه كه به دست ديگر پيامبران معجزههايى آشكار كرد ، به دست او نيز معجزاتى آشكار كرد . « چيزى كه مورد اتفاق است ، نبايد سبب افتراق شود » و كسى كه آن را تجزيه و جدا سازد ، ميان شىء و خودش جدايى انداخته است .
وَ رُسُلًا قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ .
پس از آنكه خداوند نامهاى چند تن از پيامبران را در آيهء قبل بيان كرد ، به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله چنين گفت : پيامبران ديگرى نيز هستند كه پيش از فروفرستادن اين سوره ، داستانهايشان را براى تو گفتيم و برخى ديگر را نگفتيم . در تفسير المنار آمده است كه آيهء 84 از سورهء انعام بيش از هر آيهاى نامهاى پيامبران را دربر دارد :
« وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنا وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ » .
از جملهء پيامبران ، هود ، صالح و شعيب هستند كه از نژاد عرب بودند .