حتى از عثمان و عايشه روايت شده كه نصب يك نوع لهجه است . رازى اين روايت را باطل كرده و گفته است : « قرآن بهطور متواتر از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نقل شده ، پس چگونه ممكن است كه در آن لهجه باشد » . درست آن است كه
« الْمُقِيمِينَ »
منصوب به مدح است و تقدير « أمدح المقيمين الصلاة » مىباشد . مقصود آن است كه به فضيلت و اهميت نماز اشاره شود ؛ چنانكه در قسمت « اعراب » آن را يادآور شديم .
وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ .
خبر است براى مبتداى محذوف و تقدير « هم المؤتون الزكاة » مىباشد . معناى اين جمله آن است كه نمازگزارانى مستحق مدحند كه نماز را با دادن زكات توأم سازند .
وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
عطف است بر
« الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ » .
سپس خداوند به پاداش همهء آنها اشاره مىكند :
أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً .