وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ؛
عيسى عليه السّلام در قيامت بر ضد يهود گواهى مىدهد كه آنان به سبب دشمنى با آنچه وى از سوى خدا برايشان آورده بود ، با او به دشمشنى و مخالفت برخاستند و نيز عليه نصارا گواهى مىدهد كه دربارهء او غلو و افراط كردند و از فرمانش مبنى بر عبادت خداى يگانه تجاوز كردند :
« ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ ؛
« 1 » من به آنان جز آنچه تو فرمان داده بودى نگفتم .
گفتم كه ، اللّه ، پروردگار مرا و پروردگار خود را بپرستيد » . هر پيامبرى و در پيشاپيش پيامبران ، حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر ضدّ هر فردى از افراد امت خود ، كه از دستورات آسمانى وى و از آنچه به آنها ابلاغ كرده است منحرف شده و يا سر باززده است ، گواهى مىدهد :
« وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً
عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ؛
« 2 » روزى باشد كه از هر امتى شاهدى از خودشان به زيان خودشان برانگيزيم و تو را بياوريم تا به زيان آنان شهادت دهى » .
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 117 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 89 .