فرزند على ، امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : « هركس از ميان فقها ، نگهدارندهء نفسش ، حافظ دينش ، مخالف هوايش و فرمانبر مولايش باشد ، بايد عوام از او تقليد كنند » .
وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً .
« اللّى » به معناى به تأخير انداختن است و مقصود اين است كه در اداى شهادت سهلانگارى و امروز و فردا نكنيد و از آن اعراض ننماييد . آنگاه ، تهديد مىكند كه اگر كسى چنين كند خدا آن را مىداند و او را مجازات خواهد كرد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ .
گاهى انسان به خالق جهان ايمان مىآورد ، لكن نبوت و كتابهاى آسمانى را انكار مىكند . گاهى به برخى از كتابها و پيامبران ايمان مىآورد و برخى ديگر را انكار مىكند ، يا وجود فرشتگان و يا روز قيامت را انكار مىكند . اين آيه ، تمام اركان ايمان را كه بايد كسى كه شرك و الحاد را رها كرده ، بدان اعتراف كند و بهسان يك كل غير قابل تجزيه به آن ايمان آورد ، بيان كرده است و آن عبارت است از ايمان به خدا و تمامى پيامبران ، كتب و فرشتگان او و نيز روز قيامت .
بر اين اساس ، مراد از
« الَّذِينَ آمَنُوا » ،
كسانى هستند كه شرك و الحاد را رها كردهاند و مراد از
« آمَنُوا » ،
ايمان حقيقى است ، نه دوام و پايدارى بر ايمان ؛ چنانكه مفسران گفتهاند . مراد از
« رَسُولِهِ » ،
محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و مراد از
« الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ » ،
قرآن و مقصود از
« الْكِتابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ » ،
هركتاب آسمانىاى است كه پيش از حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است .
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً .
اين آيه دليل روشنى است بر اينكه ايمان به غيب يكى از اركان اسلام است و اگر كسى بدان ايمان نداشته باشد ، مسلمان نخواهد بود . نظير اين آيه ، در جلد اوّل ، در تفسير آيه 285 از سورهء بقره بيان شد .