بنابراين ، استدلال به نبوت او عليه پيروان اديان ديگر ، قوىتر و رساتر است . . . ؛ چنانچه اين تعبير صحيح باشد .
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا .
خداوند به ابراهيم عليه السّلام مقامى داد كه تقريبا بالاتر از نبوت و رسالت بود . امام صادق عليه السّلام فرمود : « خداوند پيش از آنكه ابراهيم را نبى خود قرار دهد ، بندهء خود قرار داد و بيش از آنكه او را رسول خود قرار دهد ، نبى خود قرار داد و پيش از آنكه خليل خود قرار دهد ، رسول خود قرار داد » .
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ .
چراكه او مالك همهچيز و مسلّط بر هر چيزى است و نيز بر تمام اشيا احاطه دارد .
سؤال : رمز اينكه مفهوم فوق در كتاب خدا زياد تكرار شده ، چيست ؟
پاسخ : رمز تكرار آن است كه انسان توجه پيدا كند و همواره به خاطر داشته باشد كه تنها خداوند است كه مالك جهان هستى و فرمانش در آن نافذ است و نيز اين جهان پيوسته با علم ، قدرت و حكمت خدا پيوند دارد . هرگاه نفس انسان اين حقيقت را درك كند با پيروى كردن از راه و دستورات آفرينندهء خود ، در جهت خشنودى او عمل مىكند . وانگهى ، برخى از مناسبتها ، تكرار را ايجاب مىكند كه مفسران گاهى اين مناسبت را درك مىكنند و گاهى بر آنها پوشيده مىماند . مناسبتى كه در اينجا موجب تكرار شده ، اين است كه بعضى تصور مىكنند همانگونه كه ما براى خود دوستانى انتخاب مىكنيم ، خدا نيز ابراهيم را دوست خود انتخاب كرده است ؛ اما خداوند اين تصور را دفع نموده است ؛ بدين ترتيب كه خدا آفريننده و مالك تمام اشياست و ابراهيم بندهاى است تحت فرمان مالك ؛ لكن بندهاى برگزيده ، نه بهسان ساير بندگان .