نويسندهء تفسير المنار از استادش محمّد عبده نقل كرده است كه او گفت : در كتابهايى كه هماكنون در اختيار يهوديان است ، در مورد قيامت نه مژدهاى وجود دارد و نه تهديدى . بسيارى از محقّقان ، از يهوديان نقل كردهاند كه آنها به آخرت اعتقاد ندارند .
امّا اين نقل قول با گفتهء قرآن دربارهء يهود ، متضاد است ، چراكه قرآن از زبان آنها مىگويد :
« لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ ؛
ما را آتش جز چند روزى عذاب نخواهد كرد » . همچنين با اين سخن يهوديان كه مىگويند :
« لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً ؛
« جز يهودى ، كسى وارد بهشت نمىشود » تضاد دارد . ولى بعيد به نظر نمىرسد كه پيشينيان يهود به جهان آخرت عقيده داشتهاند ، آنگاه پسينيان اين را تحريف كرده و هرچه را كه به جهان آخرت ارتباط داشته ، از كتابهاى دينى خود حذف كرده باشند .
در تفسير المنار از شيخ عبده نقل شده است كه ، محقّقان اروپايى ثابت كردهاند كه تورات صدها سال پس از موسى عليه السّلام نوشته شده است .
نكتهء شگفتآورتر اينكه يهود ادّعا مىكنند خداوند طرفدار آنان و او تنها براى آنان است و ديگران را بهسان حيوانات براى خدمت به يهود و منافع آنها آفريده است . ازاينرو ، يهود خود را ملّت برگزيدهء خداوند مىنامند . اين توهّم علاوه بر آنكه محال و از نظر عقل مردود است ، نوعى غيبگويى و دروغ بستن به خداست ؛ زيرا انسان تنها از طريق وحى مىتواند از امور غيب آگاهى يابد ، درحالىكه وحى از نفرين ، ذلّت و عذاب آنها سخن گفته است و اين ذلّت و عذاب در روزى كه آنان هيچ چارهاى براى دفع آن نداشته باشند ، تحقّق پيدا خواهد كرد . ازاينرو خداوند به اين موضوع اشاره مىكند :
فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ وَ وُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ؛
پس چگونه خواهد بود هنگامى كه آنها را در روزى كه شكّى در آن نيست ، جمع كنيم و به هركس آنچه تحصيل كرده ، داده شود و به آنها ستم نخواهد شد ؛ چراكه از پاداش فرمانبرداران كم نمىشود ، بلكه ممكن است بر آن افزوده نيز