شفاعت و سلام
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 85 تا 87 ]
مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتاً ( 85 ) وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيباً ( 86 ) اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثاً ( 87 )
هركس در كار نيكى ميانجى شود او را از آن نصيبى است و هركس در كار بدى ميانجى شود او را از آن بهرهاى است . و خدا نگهبان به هرچيزى است . ( 85 )
چون شما را به سلامى سلام كنند ، بهتر از آن يا همانند آن را پاسخ گوييد . هرآينه خدا حسابگر هرچيزى است . ( 86 )
اللّه خدايى است كه هيچ خدايى جز او نيست . به تحقيق همهء شما را در روز قيامت ، كه هيچ شكى در آن نيست ، گرد مىآورد و چه كسى از خدا به گفتار راستگوىتر است ؟ ( 87 )
واژگان
شفاعت : از شفع گرفته شده و آن بدين معناست كه انسان رفيقش را يارى دهد .
كفل : بهره و نصيب .
مقيت : به فتح ميم از « مقت » به معناى بغض گرفته شده ، لكن اين معنا در اينجا مراد نيست .