هركجا كه باشيد مرگ شما را درمىيابد
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 78 تا 79 ]
أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً ( 78 ) ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 79 )
هرجا كه باشيد و لو در حصارهاى سخت استوار ، مرگ شما را درمىيابد . و اگر خيرى به آنها رسد مىگويند كه از جانب خدا بود و اگر شرى به آنها رسد مىگويند كه از جانب تو بود .
بگو : همه از جانب خداست . چه مىشود اين قوم را ، كه هيچ سخنى را نمىفهمند ؟ ( 78 )
هر خيرى به تو رسد از جانب خداست و هر شرى كه به تو رسد از جانب خود تو است . تو را به رسالت به سوى مردم فرستاديم و خدا به شهادت كافى است . ( 79 )
اعراب
« اينما » ظرف براى عموم مكانها و محلا منصوب به فعل شرط ، يعنى « تكونوا » است . اين كلمه دو فعل را جزم مىدهد ؛ زيرا به معناى « ان » شرطيه است .
« فَما لِهؤُلاءِ »
مبتدا و خبر و « ما » در اينجا استفهام انكارى است ؛ همانند « ايّ شيء حصل لك ؟ ؛ يعنى تو حاصل شد ؟ »
« رَسُولًا »
حال مىباشد .
« لِلنَّاسِ »
متعلّق به
« رَسُولًا »
و مراد از اين