خدا ذرّهاى هم ستم نمىكند
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 40 تا 42 ]
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً ( 40 ) فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ( 41 ) يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً ( 42 )
خدا ذرّهاى هم ستم نمىكند . اگر نيكىاى باشد آن را زياد مىكند و از جانب خود ، مزدى بزرگ مىدهد . ( 40 )
چگونه خواهد بود آن روز كه از هر امّتى گواهى بياوريم و تو را بر اين امّت به گواهى فراخوانيم ؟ ( 41 )
در آن روز كافران و آنانكه بر رسول ، عصيان ورزيدهاند آرزو كنند كه با خاك زمين يكسان مىبودند و هيچ سخنى را از خدا پنهان نتوانند كرد . ( 42 )
واژگان
مثقال : مقدارى است كه براى آن سنگينى - هرچند اندك - باشد .
ذرّة : اجسام كوچك و در اينجا سمبل كمى است ؛ در آيهاى ديگر از دانهء خردل به عنوان سمبل قلّت و كمى ياد شده است .
اعراب
مفعول
« لا يَظْلِمُ »
محذوف و تقدير آن « لا يظلم احدا » است .
« مِثْقالَ ذَرَّةٍ »
صفت