از اين كار نهى كند و اگر وى نپذيرد بايد او را به هرطريقى كه صلاح مىداند تعزير كند : به او توهين نمايد ، يا بزند و يا به زندان بيفكند . و اگر شوهر علىرغم اينكه توان نفقه دادن را دارد ، از دادن آن خوددارى كند ، براى حاكم جايز است كه از مال شوهر بگيرد و نفقهء همسر او را بدهد ، هرچند اين عمل مستلزم فروش چيزى از دارايىهاى او باشد . اگر شوهر چيزى نداشته باشد - بنابر نظريهاى - حاكم مىتواند در صورتى كه زن بخواهد ، به زور طلاق او را از شوهرش بگيرد . در تفسير آيهء
« وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ »
به اين موضوع اشاره شد .