نعمتهاى برتر
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 15 تا 17 ]
قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ( 15 ) الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّارِ ( 16 ) الصَّابِرِينَ وَ الصَّادِقِينَ وَ الْقانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ ( 17 )
بگو : آيا شما را به چيزهايى بهتر از اينها آگاه كنم ؟ براى آنانكه پرهيزگارى پيشه كنند ، در نزد پروردگارشان بهشتهايى است كه در آن نهرها روان است . اينان با زنان پاكيزه ، در عين خشنودى خدا ، جاودانه در آنجا خواهند بود . و خدا از حال بندگانش آگاه است . ( 15 )
كسانىكه مىگويند : اى پروردگار ! ما ايمان آورديم . گناهان ما را بيامرز و ما را از عذاب آتش حفظ كن . ( 16 )
شكيبايان ، راستگويان و فرمانبرداران و انفاقكنندگان و آنانكه در سحرگاهان آمرزش مىطلبند . ( 17 )
اعراب
« أَ أُنَبِّئُكُمْ » ، همزه براى استفهام و پرسش است . پرسش ، با اين سخن خداوند متعال : « عِنْدَ رَبِّهِمْ » به پايان مىرسد . « جَنَّاتٌ » آغاز كلام است ، گويى چنين گفته شده است : آن خير چيست ؟ و در پاسخ گفته شده است : آن خير بهشتهاست . بنابراين ، « جَنَّاتٌ »