نهايى تشريع خواهد شد . اين حكم به همين ترتيب بود تا اينكه آيهء مزبور نسخ و حكم رجم و سنگسار شدن براى مجازات زنا مقرر شد ؛ البته در صورتى كه زنا از زن شوهردار و يا مرد زندار ، صادر شود . اما اگر زن و يا مردى عزب زنا كند ، فقط صد تازيانه مجازات دارد . تفصيل حكم زنا به خواست خدا در سورهء نور خواهد آمد .
وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما .
مفسران در اينكه مراد از
« الَّذانِ »
كيست ، اختلافنظر دارند . بيشتر آنان معتقدند كه مراد « زانى و زانيه » است . اشكالى كه بر اين نظريه وارد مىباشد ، اين است كه خلاف ظاهر است ؛ زيرا
« الَّذانِ »
براى مثناى مذكر است و ديگر آنكه حكم زانيه پيشتر بيان شد و دليلى ندارد كه بلافاصله تكرار شود .
درست آن است كه مراد از آن ، دو مرد است : يكى فاعل و ديگرى مفعول ؛ چراكه واژهء
« الَّذانِ »
و واژهء
« مِنْكُمْ »
بر اين معنا ظهور دارد :
« مِنْكُمْ »
، يعنى از ميان مردان شما ، چنان كه مراد سخن خداى تعالى
« أَرْبَعَةً مِنْكُمْ »
نيز مردان است . مجازات لواط ، آزار كردن و سرزنش كردن بود و اين مجازات نسخ شد - چنانكه مجازات زانيه كه زندان ابد بود ، نسخ گرديد - و مجازات لواط ، چنين مقرر شد : يا فاعل و مفعول با شمشير به هلاكت برسند ؛ يا در آتش سوزانيده شوند ؛ يا دستها و پاهايشان بسته و از بلندى پرتاب گردند ؛ يا ديوار بر آنها خراب شود . اين مجازات شديد از آن روست كه كه اثر هيچ گناهى از اين فعل زشت كه انسانيت انسان را از بين مىبرد و ماهيت او را وارونه مىكند ، بدتر نيست . از قديم گفتهاند : حتى اگر شير نيز از عقب مفعول قرار گيرد ذليل مىشود .
فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما ؛
يعنى به صرف اينكه اين مجرم بگويد توبه كردم و از خدا آمرزش مىخواهم ، از اذيت و آزار وى دست برنداريد مگر اينكه با عمل و حسن رفتار خود ثابت كند كه واقعا توبه كرده است .