حكم زناكاران
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 15 تا 16 ]
وَ اللاَّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً ( 15 ) وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 16 )
و از زنان شما آنانكه مرتكب فحشا مىشوند ، از چهار تن از خودتان بر ضد آنها شهادت بخواهيد . اگر شهادت دادند زنان را در خانه محبوس داريد تا مرگشان فرارسد يا خدا راهى پيش پايشان نهد . ( 15 )
و آن دو تن را كه مرتكب آن عمل شدهاند ، بيازاريد .
و چون توبه كنند و به صلاح آيند از آزارشان دست برداريد ؛ زيرا خدا توبهپذير و مهربان است . ( 16 )
واژگان
فاحشة : به زنا و لواط گفته مىشود .
توفّى : از « استيفاء » به معناى گرفتن است . مىگويى : « توفّيت مالي و استوفيته ؛ يعنى مال خود را دريافت كردم » . بنابراين ، معناى
« يَتَوَفَّاهُنَّ »
اين است كه مرگ آنها را فراگيرد .