پيامبران ظاهر كرد ؛ امّا آنها به اين پيامبران ايمان نياوردند و آنان را كشتند . شما نيز از كار پيشينيان خود خشنود هستيد و همانند آنان با انبيا دشمنى مىورزيد . اگر شما طالب حق بوديد ، پس از آنكه بر نبوّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله برهان اقامه شد ، به او ايمان مىآورديد .
فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ .
اين خطاب ، به پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله است و هدف آن است كه پيامبر را با پيروى از پيامبران گذشته ، دلدارى دهد ؛ چراكه پيامبران پيشين ، باوجود اينكه براى اثبات نبوّت خود ، دليل مىآوردند ، با تكذيب و دشمنى تبهكارانى چون بنى اسرائيل و امثال آنان مواجه مىشدند .
مراد از « بيّنات » ، معجزات روشنى است كه راستگويى پيامبران را نشان مىدهد .
مراد از « زبر » ، اندرزها و حكمتهاى آنان است ؛ همانند كتابهاى حديث . « الكتاب المنير » تورات است كه يهود آن را تحريف كردند ، بهويژه آنچه را به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و صفات او ارتباط پيدا مىكرد ؛ زيرا آيات در بيان وضعيت حال آنان وارد شده بود . چه ، همين بنى اسرائيل مىگفتند : خدا فقير است و با آنان پيمان بسته است كه به پيامبرى ايمان نياورند » مگر اينكه وى قربانىاى بياورد كه آتش ، آن را بخورد .