ايشان فضاى جامعه را در اختيار گيرند و در زمين فساد برانگيزانند . . . [ امّا ] انسان مؤمن جز از خدا نمىهراسد .
شيطان ، گدا و طرّاح
شيطان نامهاى بسيارى دارد كه برخى از آنها چنين است : ملعون ، راندهشده ، اغواكننده و فريبدهنده . نيز مىتوان او را گدا و سائل ناميد ؛ زيرا او بر در قلب مىايستد تا آن را به سوى خود جلب كند و با كمال نرمى و ملايمت در قلب را مىكوبد و اجازهء ورود مىخواهد . اگر به وى اجازه داده نشود ، با سخنان شيرين به زارى و چربزبانى مىپردازد و كافى است كه در قلب خويش را به مقدار اندك بگشايى و اگر اين كار را كردى او داخل مىشود و چنتهء گمراهى ، نيرنگ و توهّم و فريب خود را بيرون مىآورد و به تحريف و زشت جلوه دادن حقايق و زيبا نشان دادن و تحسين كارهاى زشت مىپردازد . عمل نيكو را زشت ، جهاد را كفر ، صلح حقطلبان را جنگ ، منكر را معروف و معروف را منكر جلوه مىدهد . خائن را لباس مصلح و مخلص را لباس مفسد مىپوشاند و از اينگونه نيرنگها و گمراهىها .
سودمندترين وسيلهء شيطان براى رسيدن به منافع خود ، اين است كه مردم را از نيروى دوستان خويش مىترساند ؛ دوستانى كه آرزوهاى او را برآورده مىسازند و هدفهاى وى را تحقق مىبخشند . شيطان طرّاح و مهندس است و نيروهاى او ، پيروان او هستند كه فساد و گمراهى را در زمين پراكنده مىسازند .
از اينرو ، شيطان ، مقام اولياى خود را بزرگ جلوه مىدهد و راه نفوذ و حكومت را برايشان آماده مىسازد و لباس عزّت و قدرت بر اندام آنها مىپوشاند تا صدايى بر ضدّ آنان بلند نشود و كسى انديشهء نابودى آنها را در سر نپروراند تا در نتيجه ، با تضعيف آنها ، قدرت شيطان ضعيف شده و اميدش با قطع آثار اوليايش از بدى و فساد بريده شود .