حكمت
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 269 ]
يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 269 )
به هركه خواهد حكمت عطا كند . و به هركه حكمت عطا شده نيكى فراوان داده شده است و جز خردمندان پند نپذيرند . ( 269 )
تفسير
حكمت ، معانى متعدّد دارد :
1 . مصلحت ؛ چنانكه مىگويى : « الحكمة من هذا الشيء كذا ؛ مصلحت اين چيز چنان است » .
2 . موعظه ؛ همانند :
« الحكمة ضالة المؤمن ؛
موعظه گمشده مؤمن است » .
3 . دانش و فهم ؛ نظير سخن خداوند تعالى :
« وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ ؛
« 1 » ما به لقمان دانش و فهم داديم » .
4 . نبوت ؛ همانند :
« وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ » .
« 2 »
هامش
( 1 ) . لقمان ( 31 ) آيهء 12 .
( 2 ) . ص ( 38 ) آيهء 20 .