حكمت
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 269 ]
يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 269 )
به هركه خواهد حكمت عطا كند . و به هركه حكمت عطا شده نيكى فراوان داده شده است و جز خردمندان پند نپذيرند . ( 269 )
تفسير
حكمت ، معانى متعدّد دارد : 1 . مصلحت ؛ چنانكه مىگويى : « الحكمة من هذا الشيء كذا ؛ مصلحت اين چيز چنان است » . 2 . موعظه ؛ همانند : « الحكمة ضالة المؤمن ؛ موعظه گمشده مؤمن است » . 3 . دانش و فهم ؛ نظير سخن خداوند تعالى : « وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ ؛ « 1 » ما به لقمان دانش و فهم داديم » . 4 . نبوت ؛ همانند : « وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ » . « 2 »
هامش
( 1 ) . لقمان ( 31 ) آيهء 12 .
( 2 ) . ص ( 38 ) آيهء 20 .