آرام گرفتن دل
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 260 ]
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 260 )
به يادآور زمانى را كه ابراهيم گفت : اى پروردگار من ، به من بنماى كه مردگان را چگونه زنده مىسازى . گفت : آيا هنوز ايمان نياوردهاى ؟ گفت : آرى ، ولى مىخواهم كه دلم آرام يابد . گفت : چهار پرنده برگير و گوشت آنها را به هم بياميز و هر جزئى از آنها را بركوهى بنه . پس آنها را فراخوان . شتابان نزد تو مىآيند و بدانكه خدا پيروزمند و حكيم است . ( 260 )
واژگان
فصرهنّ : آنها را به هم بياميز و گردآور .
اعراب
« إِذْ »
ظرف به معناى وقت و عامل آن محذوف و در تقدير : « اذكر » است .
« كَيْفَ »
در محلّ نصب بنابر حاليت و « تحيى » عامل آن است .
« لِيَطْمَئِنَّ »
در محلّ نصب به