وقتى « طاغوت » مصدرى باشد كه در مفرد و جمع به كار مىرود ] معناى آيه اين مىشود : كافران ، گمراهان و سركشان را اولياى خود قرار مىدهند ، نه خدا را و از اوامر و نواهى آنها اطاعت مىكنند و اين گمراهان ، آنانرا به سوى راه هلاكت مىبرند و از روشنايى عقل و فطرت بيرون مىآورند و به سوى تاريكىهاى كفر و بدعت مىكشانند .
جاويد بودن در آتش
قرآن كريم در چند آيه آشكارا بيان كرده است كه نوعى از گناهكاران هميشه در آتشند و نيز بيان نموده كه از اين نوع ، كسانى هستند كه به خدا كافر شوند و آيات او را تكذيب كنند . خداوند فرموده است : « كسانى كه كافر شوند و آيات خدا را تكذيب كنند ، خود اهل جهنّمند و جاودانه در آنجا خواهند ماند » « 1 » همچنين از اين دسته است كسىكه مؤمنى را عمدا بكشد ، خداوند فرموده است :
« و هركس مؤمنى را به عمد بكشد ، كيفر او جهنّم است كه در آن همواره خواهد بود . . . » « 2 » و نيز « و هركه از خدا و رسولش فرمان نبرد و از احكام او تجاوز كند ، او را داخل در آتش كند و همواره در آنجا خواهد بود » « 3 » و نيز از اين نوع است كسىكه در گناهانش غرق شود : « آرى ، آنانكه مرتكب كارى زشت مىشوند و در گناه غرقه مىگردند ، اهل جهنّمند و جاودانه در آن » . « 4 »
ترديدى نيست كه خداوند به سبب عدالتى كه دارد ، جز كسى را كه مستحقّ عذاب است ، عذاب نمىكند و نيز عذاب او از لحاظ شدّت و ضعف ، به نوع گناه و جنايت بستگى دارد ، براى نمونه ، گناه كسىكه در زمين فساد مىكند و زراعت و نسل را از
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 39 .
( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 93 .
( 3 ) . همان ، آيهء 14 .
( 4 ) . بقره ( 2 ) آيهء 81 .