دست زده باشد . مراد از
« لَا انْفِصامَ لَها »
آن است كه اين رشته آنقدر محكم است كه پاره نمىشود . مقصود آيه آن است كه ايمان به خدا رشتهء محكمى است كه هرگز پاره نمىشود و كسىكه بدان چنگ زند راه نجات را گم نمىكند . در صحيح مسلم آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « من در ميان شما دو چيز را باقى گذاردم مادام كه به آن دو چنگ بزنيد ، هرگز پس از من گمراه نمىشويد و يكى از آنها از ديگرى بزرگتر است . اين دو عبارتند از : كتاب خدا كه همچون ريسمان محكمى از آسمان تا به زمين كشيده شده است و نيز عترت من ، اهل بيت من . اين دو هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض بر من وارد گردند » . ترمذى نيز اين حديث را نقل كرده است .
در زمان ما ، مسلمانان هر دو را ترك كردند و امام على عليه السّلام به اين موضوع اشاره كرده است : « بر مردم زمانى خواهد آمد كه از قرآن جز نوشتار آن و از اسلام جز نام آن باقى نماند » .
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ .
خداوند كلمهء توحيد را از مؤمنان و سخن كفرآميز را از كافران مىشنود و نيز آنچه را در دلهاى آنها مىگذرد مىداند و هركدام را برطبق اعمالش كيفر مىدهد .
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ .
مفسّران در اينكه مراد از اين آيه چيست ، دچار اختلاف بزرگى شدهاند و برخى از اين نظريات موجب پيدايش اشكالات عقيدتى شده است تا آنجا كه ملّاصدرا گفته است : در اينجا ، اشكال بزرگى وجود دارد كه بر دانشمندان حلّ آن بسيار دشوار مىنمايد . شيخ محمّد عبده گفته است : برخى از تفاسير ، تفسير عوام [ كمسوادان ] است كه از شيوههاى عالى فهم واژهها برخوردار نمىباشند و يا تفسير عجمهايى است كه شايستگى چندانى در فهم واژهها ندارند .
سبب اختلاف مفسّران و پيدايش اشكالات در اثر اين اختلاف آن است كه مفسّران