طلاق پيش از نزديكى
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 236 تا 237 ]
لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ( 236 ) وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلاَّ أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 237 )
اگر زنانى را كه با آنها نزديكى نكردهايد و مهرى بر ايشان مقرّر نداشتهايد طلاق گوييد ، گناهى نكردهايد ؛ ولى آنها را به چيزى درخور بهرهمند سازيد : توانگر به قدر توانش و درويش به قدر توانش . اين كارى است شايستهء نيكوكاران . ( 236 )
اگر قبل از نزديكى و بعد از تعيين مهريه آنها را طلاق داديد ، پس نيمى از مهريه را به آنها بپردازيد . مگر آنكه ايشان خود ، يا كسىكه عقد نكاح بهدست اوست ، آن را ببخشد . و بخشيدن شما به پرهيزگارى نزديكتر است . و فضيلت را ميان خود فراموش مكنيد ، كه خدا به كارهايى كه مىكنيد بيناست . ( 237 )
واژگان
الجناح : گناه و نيز گاهى بر مسئوليت اطلاق مىشود و در آيه همين معنا مراد است .