وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا .
در اثناى عدّه ، خواه عدّهء طلاق رجعى باشد و يا طلاق ديگر ، و در خلوتگاه حتّى اشاره به ازدواج هم جايز نيست ؛ چراكه خلوت زن و مرد آنها را به چيزى مىكشاند كه رضاى خدا در آن نيست . در حديث آمده است : « مردى با زنى خلوت نكرد مگر آنكه شيطان سومين آنها بود » بهويژه اگر زن ، دلخواه مردى باشد كه با او خلوت كرده است . البته ، اگر مرد يقين داشته باشد كه در خلوت كردن با زن نه گرفتار سخن حرام مىشود و نه گرفتار فعل حرام ، در اين صورت ، براى او جايز است كه در خلوت آنچه را بگويد كه آشكارا مىتواند آن را با پاكان مطرح سازد و خداوند نيز در دنبالهء آيه به همين مطلب اشاره كرده است :
إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً .
وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ ؛
آهنگ بستن نكاح بهطور قطعى نكنيد و يا اينكه عقد ازدواج را نبنديد .
حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ ؛
تا اينكه عدّه منقضى گردد .
ازدواج در اثناى عدّه
مسلمانان همگى در اين جهت وحدتنظر دارند كه عقد و خواستگارى آشكار زن در اثناى عدّه از محرّمات است و عقدى كه جارى مىشود يقينا باطل است و مطلقا اثرى ندارد ، لكن پس از اين اجماع ، اختلاف كردهاند كه اگر كسى زنى را در اثناى عدّه عقد كند ، آيا اين زن بر وى حرام هميشگى مىشود و يا اينكه براى او جايز است كه پس از انقضاى عدّه با آن زن ازدواج كند و بار ديگر عقد را از نو بخواند ؟
حنفيه و شافعيه گفتهاند : مانعى ندارد كه باردوم با وى ازدواج كند . « 1 »
اماميه گفتهاند : اگر مرد از عدّه و حرمت ازدواج در اثناى عدّه ، آگاهى داشته باشد ، زن بر وى حرام هميشگى مىشود و تفاوت نمىكند كه با اين زن نزديكى كرده باشد يا
هامش
( 1 ) . ر . ك : بداية المجتهد .