يك پزشك مشهور آلمانى گفت : شما نيمى از ميخانهها را ببنديد تا من برايتان ضمانت كنم كه از نيمى از بيمارستانها ، تيمارستانها و زندانها بىنياز مىگرديد .
قمار نيز موجب دشمنى و كينهتوزى مىگردد و انسان را از ياد خدا بازمىدارد ، چنان كه آيهء شريفه بدين نكته اشاره كرده است . همچنين ، اخلاق را فاسد مىسازد ، چراكه شخص را به تنبلى و جستجوى روزى از راههاى خيالى عادت مىدهد ، خانههاى آباد را خراب و ناگهان - در ظرف يك ساعت - انسان ثروتمند را تهىدست مىسازد ، در حرام بودن قمار ، همين بس كه گرفتن مال ديگران بدون دادن عوض است .
وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ .
يعنى آنچه را از نيازمندىهاى شما و خانوادهء شما افزون است ، انفاق كنيد . امر به انفاق در اينجا ، براى استحباب است ، نه براى وجوب . بخشش زمانى واجب است كه انسان ، واجد شرايط خمس و زكات باشد و ما دربارهء اين دو ، به تفصيل سخن خواهيم گفت . درهرحال ، اين آيه به منزلهء آيهء 29 سورهء اسراء است : « نه دست خويش از روى خسّت به گردن ببند و نه به سخاوت يكباره بگشاى كه در هر دو حال ، ملامتزده و حسرت خورده بنشينى » . در حديث آمده است كه مردى چيزى طلايى شبيه يك تخممرغ را نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آورد و گفت :
« اى رسول خدا ، آن را به عنوان صدقه بگير كه به خدا سوگند من چيزى جز آن ندارم .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله صورتش را از وى برگرداند . آنگاه آن مرد از پيش روى آن حضرت آمد و سخن خود را تكرار كرد . سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و إله با حالت خشم فرمود : آن را بياور و از وى گرفت و آنگاه به سوى او پرت كرد و فرمود : يكى از شما مالش را برايم مىآورد ، در حالىكه چيزى جز آن ندارد و مىنشيند و از مردم گدايى مىكند . صدقه تنها برعهدهء كسى است كه ثروتمند باشد . بردار آن را كه ما بدان نيازى نداريم » .
و نيز در حديثى ديگر آمده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله قوت يك سالهء خانوادهاش را ذخيره مىكرد .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ .
خداى سبحان