كعبه ، محلّ اجتماع مردم
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 125 تا 126 ]
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ ( 125 ) وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 126 )
و كعبه را جايگاه اجتماع و مكان امن مردم ساختيم . مقام ابراهيم را نمازگاه خويش گيريد . ما ابراهيم و اسماعيل را فرمان داديم : خانهء مرا براى طوافكنندگان و مقيمان و راكعان و ساجدان پاكيزه داريد . ( 125 )
و ابراهيم گفت : اى پروردگار من ، اين شهر را جاى امنى گردان و از مردمش آنانرا كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند ، از هرثمره روزى ساز . گفت : هر كس كه كافر شد او را اندك برخوردارى دهم ، سپس به عذاب آتش دچارش گردانم كه بد سرانجامى است . ( 126 )
واژگان
بيت : در صورتى كه قيدى نداشته باشد و به لحاظ وضع خود ، هرخانهاى را در برمىگيرد ، لكن اسم خاص براى كعبهء مشرّفه شده است ؛ زيرا بدون قيد ، در اين معنا