تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠

مشرق و مغرب از آن خداست

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 115 تا 117 ]

وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ واسِعٌ عَلِيمٌ ( 115 ) وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ ( 116 ) بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 117 ) مشرق و مغرب از آن خداست . پس به هر جاى كه رو كنيد ، همان‌جا رو به خداست . خدا فراخ رحمت و داناست . ( 115 ) گفتند كه خدا فرزندى گرفت . منزّه است او ، بلكه هرچه در آسمان‌ها و زمين است از آن اوست و همه فرمان‌بردار اويند . ( 116 ) آفرينندهء آسمان‌ها و زمين است . چون ارادهء چيزى كند ، مىگويد : موجود شو ، و آن چيز موجود مىشود . ( 117 )

واژگان

المشرق : شرق و مشرق يك معنا دارد و آن عبارت است از : محلّ طلوع خورشيد و ماه . المغرب : غرب ، مغرب و مغيب يك معنا دارد و آن عبارت است از جايگاه غروب . خداوند در آيه تنها شرق و غرب را آورده و جنوب و شمال را نياورده است و اين بدان سبب است كه شرق و غرب همه‌جا را دربرمىگيرد ؛ زيرا هيچ مكانى نيست مگر آن‌كه خورشيد و ماه در آن پديدار مىشوند و يا از آن ناپديد مىگردند . براين اساس