وقتى كتاب خدا آمد
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 89 تا 91 ]
وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ ( 89 ) بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ ( 90 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَكْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 91 )
و چون ايشان را از جانب خداوند كتابى آمد ، و او را شناختند ، هرچند كتابشان را هم تصديق كرده بود ، و با آنكه زان پيش خواستار پيروزى بر كافران بودند ، به او ايمان نياوردند كه لعنت خدا بر كافران باد ( 89 )
با خود ، بد معاملهاى كردند آنگاه كه از حسد به كتاب خدا كافر شدند و از اينكه خدا فضل و كرم خويش را به هركس از بندگان خود كه بخواهد ارزانى مىدارد حسد بردند و خشم ديگرى بر خشم خدا افزودند ، و كافران را عذابى است خواركننده ( 90 )
و چون به آنها گفته شود كه به آنچه خدا نازل كرده است ايمان بياوريد ، مىگويند : ما به آنچه بر خودمان نازل شده است ايمان آوردهايم . و به غير آن هرچند با حقيقت همراه باشد و كتابشان را هم تصديق كند ،