تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤

تقاضاى آب از طرف موسى

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 60 ]

وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 60 ) و به ياد آريد آن‌گاه را كه موسى براى قوم خود آب خواست . گفتيم : عصايت را بر آن سنگ بزن . پس دوازده چشمه از آن بگشاد . هرگروهى آبشخور خود را بدانست . از روزى خدا بخوريد و بياشاميد و در روى زمين به فساد سركشى مكنيد ( 60 )

واژگان

الاستسقاء : درخواست آب . الانفجار : « انفجار » و « انجباس » يك معنا دارد ؛ زيرا خداوند اين دو را در يك داستان به كار برده است . المشرب : مكان نوشيدن آب ، « آبشخور » ، نظير « مأكل » كه محلّ خوردن و « مسكن » كه محلّ سكونت است . العثى : برخى گفته‌اند : معناى آن فراتر شدن از حدّ است در هرچيزى و آن‌گاه در فساد ، زياد به كار رفته ، و درنتيجه بر ساير معانىاش غلبه يافته است .