پرستش پروردگار
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 21 تا 22 ]
يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 21 ) الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 22 )
اى مردم ، پروردگارتان را بپرستيد كه شما و پيشينيانتان را آفريده است ، باشد كه پرهيزگار شويد ( 21 )
آن خداوندى كه زمين را چون فرشى بگسترد و آسمان را چون بنايى بيفراشت و از آسمان آبى فرستاد و بدان آب براى روزى شما از زمين هرگونه ثمرهاى برويانيد و خود مىدانيد كه نبايد براى خدا همتايانى قرار دهيد ( 22 )
پس از آنكه خداوند خصوصيات و احوال مؤمنان ، كافران و منافقان را بيان مىكند ، بالغان و عاقلان را مورد خطاب قرار مىدهد - خواه آنان مؤمن باشند و خواه غيرمؤمن ، در زمان خطاب موجود باشند يا در آينده وجود پيدا كنند - و به آنان دستور مىدهد كه خداى يكتا را پرستش كنند . اين امر دربارهء مؤمنان بدين معناست كه آنان به ايمان و فرمانبردارى ادامه دهند و دربارهء كافران ، منافقان و فاسقان بدين معناست كه آنها راه توبه و بازگشت را در پيش گيرند .
سؤال : چگونه اين خطاب كسانى را كه هنوز وجود پيدا نكردهاند دربرمىگيرد ، با اينكه مىدانيم كه خطاب
« يا أَيُّهَا النَّاسُ » ،
خطاب روياروى است و آن خطاب با كسى