پيشين از آن سخن رفت ، چرا باز هم برخى از مردم ايمان نمىآورند و در وادى كفر سرگردان مىمانند ؟
به طور خلاصه آن كه آنان ديدار با خدا را دوست ندارند ، و به زندگى در اين سپنجى سراى خرسند شدهاند و به نعمتهاى ناپايدار آن دلبستگى يافتهاند و پنداشتهاند كه آنچه بدان دلبستهاند هميشگى است و جاويدان . با اين خيالهاى باطل از آيات خداوندى كه آنان را هشدار مىدهد كه دنيا پايانپذير است و آدمى براى زندگى در سراى آخرت آفريده شده ، غافل مىمانند .
عاقبت اين جماعت كافران چيست ؟
جايگاهشان آتش است . زيرا با انديشههاى تنگ ميدان خواه و ناخواه مرتكب گناه مىشوند و مستوجب آتش مىشوند .
در حالى كه مؤمنان مىدانند كه آن سوى اين دنياى گذرنده جهان ديگرى است بس فراختر و بهتر و گواراتر از اين حيات مادى . از اين رو اينان همهء همشان تحصيل رضايت خداوند است كه راه رسيدن به آن جهان ابدى است اينان هدايت يافتگاناند ، / 336 زيرا پرتو ايمان هر نقطهء تاريكى را روشن مىسازد و هر شك و شبهتى را از ميان بر مىدارد و در مىيابند كه پاداششان در برابر كارهاى نيكشان بهشتى است كه در آن نهرها جارى است .
هر بار ايمانشان روى در فزونى دارد . چون روى در خدا مىآورند بر زبان مىرانند « بار خدايا تو منزهى » و چون با يكديگر سخن مىگويند با « سلام » و تحيت سخن آغاز مىكنند . پس پيوند آنها با خدا و برادرانشان استوارى بيشترى مىيابد ، و دلهايشان راضى است و مطمئن است از اين رو نعمت خداوندى را سپاس مىگويند : « سپاس خداى را ، آن پروردگار جهانيان » را .
شرح آيات :
آيا به ديدار خدا اميد دارى ؟
[ 7 ] ديدار خداوند آفريدگار آسمانها و زمين ، آن بخشايندهء مهربان هدفى