عالى است ولى بعضى از مردم بدان اميد ندارند اينان در زندگى در پى يافتن و رسيدن اهداف عاليه نيستند . از اين رو وجههء همتشان دنياى ناپايدار و زودگذر است و جز به نعمتهاى زايل و فناپذير آن تمتع نمىجويند .
إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا
كسانى كه به ديدار ما اميد ندارند و به زندگى دنيوى خشنود شدهاند . » در حالى كه آنان از آيات بيّنات خداوندى كه گرداگردشان را فرا گرفته ، غافل هستند و نمىدانند كه آدمى را چه مقام شامخى است و اگر به خود آيد به چه درجات و مراتب بلندى خواهد رسيد . اينان چون مؤمنان در انديشهء تعالى خويش نيستند . پس اگر آرامشى يافتهاند به تعميم اين جهانى است و اگر به خشنودى و خرسندى رسيدهاند چون ستوران هستند كه بدانچه در آخورشان ريزند خشنود و خرسنداند .
وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ
و بدان آرامش يافتهاند و آنان از آيات ما بى خبرند . » با اندكى تفكر در آيات خداوند آدمى نيك در مىيابد كه اين جهان مادى پوچ و بىارزش است و فروتر از آن است كه كسى آن را هدف خود قرار دهد . به راستى كار كردن و خوردن و خوابيدن / 337 و بار ديگر و بار ديگر تكرار آن را مىتوان هدف آفرينش انسان دانست ؟ ! من كار مىكنم تا بخورم و بخورم تا بخوابم و بخوابم تا روز ديگر بتوانم كار كنم و اين دور باطل را ادامه دهم .
[ 8 ] اينان به دنيا دلبستهاند . آرامش دلشان دنياست و دنيا آنان را تسليم آتش خواهد كرد ، زيرا كسى كه دنيا را نهايت سير و تكاپوى خود بداند مرتكب گناهان مىشود و در اكتساب بديها گام مىنهد و اين گناهان و بديها او را به آتش دوزخ مىكشانند .
أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
به كيفر كارهايى كه مىكردهاند ، جايگاهشان جهنم است . » آرى ، ارتكاب اعمال ناشايست سبب سوختن آنها در آتش دوزخ مىشود ولى