مىتواند آنچه را به او داده بابت زكات حساب كند ولى احتياط واجب آن است كه اگر از آن معصيت توبه نكرده « 1 » چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب نكند .
مسأله 1947 - كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد اگرچه فقير نباشد ، انسان مىتواند طلبى را كه از او دارد ، بابت زكات حساب كند .
مسأله 1948 - مسافرى كه خرجى او تمام شده ، يا مركبش از كار افتاده ، چنانچه سفر او سفر معصيت نباشد و نتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد برساند ، اگرچه در وطن خود فقير نباشد ، مىتواند زكات بگيرد . ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را فراهم كند ، فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1949 - مسافرى كه در سفر درمانده شده و زكات گرفته بعد از آن كه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد « 2 » و بگويد آن چيز زكات است .
شرايط كسانى كه مستحق زكاتند
مسأله 1950 - كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعهء دوازده امامى باشد ، و اگر انسان كسى را شيعه بداند و به او زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده ، بايد دوباره زكات بدهد « 3 » .
هامش
( 1 ) - در صورتى كه در شرابخوارگى صرف كرده يا در معصيت كبيره به طور آشكارا صرف كرده باشد و الّا احتياط واجب نيست .
( 2 ) - در صورتى كه بدون مشقّت بتواند بقيه را به صاحب مال يا نايب او برساند بايد برساندو الّا به حاكم بدهد .
( 3 ) - اگر به واسطه راه شرعى شيعه بودن ثابت شده باشد و به او بدهد و زكات تلف شود لازم نيست دوباره بدهد .