مسأله 1960 - به زنى كه شوهرش مخارج او را مىدهد ، يا خرجى نمىدهد ، ولى ممكن است « 1 » او را به دادن خرجى مجبور كنند ، نمىشود زكات داد .
مسأله 1961 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش و ديگران مىتوانند به او زكات بدهند . ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد ، يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر او واجب باشد ، در صورتى كه بتواند مخارج آن زن را بدهد « 2 » ، نمىشود به آن زن زكات داد .
مسأله 1962 - زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگرچه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد .
مسأله 1963 - سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج او را نكند و از گرفتن زكات ناچار باشد ، مىتواند از غير سيد زكات بگيرد « 3 » .
مسأله 1964 - به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه ، مىشود زكات داد .
نيت زكات
مسأله 1965 - انسان بايد زكات را به قصد قربت ؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم ، بدهد و در نيت معيّن كند كه آنچه را مىدهد زكات مال است ، يا زكات فطره .
ولى اگر مثلًا زكات گندم و جو بر او واجب باشد ، لازم نيست معيّن كند چيزى را
هامش
( 1 ) - امكان داشتن فايده ندارد مگر آن كه وادارش كنند به دادن ، لكن اگر زن بتواند وادارش كند و نكند نمىشود زكات به او داد .
( 2 ) - در صورتى كه مخارجش را بدهد يا زن بتواند او را مجبور كند و الّا مىتواند زكات بگيرد .
( 3 ) - لكن احتياط واجب آن است كه اگر ممكن شود اكتفا كند به آنقدر كه ناچار است براى صرف روزانه خود .