مصرف زكات
مسأله 1933 - انسان مىتواند زكات را در هشت مورد مصرف كند :
اول : فقير ، و آن كسى است كه مخارج سال خود و عيالاتش را ندارد و كسى كه صنعت يا ملك يا سرمايهاى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را بگذراند فقير نيست .
دوم : مسكين ، و آن كسى است كه از فقير سختتر مىگذراند .
سوم : كسى كه از طرف امام عليه السلام يا نايب امام مأمور است كه زكات را جمع و نگهدارى نمايد و به حساب آن رسيدگى كند و آن را به امام عليه السلام يا نايب امام يا فقرا برساند .
چهارم : كافرهايى كه اگر زكات به آنان بدهند به دين اسلام مايل مىشوند ، يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند .
پنجم : خريدارى بندهها و آزاد كردن آنان .
ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد .
هفتم : سبيل اللَّه ؛ يعنى كارهايى كه منفعت عمومى « 1 » دينى دارد ، مثل ساختن مسجد و مدرسهاى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود .
هشتم : ابن السبيل ؛ يعنى مسافرى كه در سفر درمانده شده و احكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد .
مسأله 1934 - احتياط واجب آن است كه فقير و مسكين بيشتر از مخارج سال خود و عيالاتش را از زكات نگيرد و اگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازهء كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .
هامش
( 1 ) - يا نفعش به عموم مسلمين مىرسد مثل بناى پل و ساختمان سد و راهسازى يابراى اسلام نفع دارد مثل دفع فساد از حوزه اسلام و ترويج ديانت به هر نحو ممكن و امثال اينها .