قضاى رمضان آخر را بگيرد « 1 » و براى هر روز از سالهاى پيش يك مد كه تقريباً ده سير است ، طعام ؛ يعنى گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد .
مسأله 1717 - كسى كه بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد مىتواند كفارهء چند روز را به يك فقير بدهد .
مسأله 1718 - اگر قضاى روزهء رمضان را چند سال تأخير بيندازد بايد قضا را بگيرد و براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد .
مسأله 1719 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد ، بايد قضاى آن را بهجا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام بدهد ، يا يك بنده آزاد كند ، و چنانچه تا رمضان آينده قضاى آن روزه را بهجا نياورد براى هر روز دادن يك مد طعام لازم نيست « 2 » .
مسأله 1720 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز مكرر ، جماع كند ، بنابر احتياط واجب كفاره هم مكرر مىشود « 3 » ولى اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد . مثلًا چند مرتبه غذا بخورد ، يك كفاره كافى است .
مسأله 1721 - بعد از مرگ پدر و مادر « 4 » پسر بزرگتر بايد قضاى نماز و روزهء آنان را به تفصيلى كه در مسأله 1399 گفته شد بهجا آورد .
مسأله 1722 - اگر پدر و مادر غير از روزهء رمضان ، روزهء واجب ديگرى را مانند روزهء نذر نگرفته باشند ، احتياط واجب آن است « 5 » كه پسر بزرگتر قضا نمايد .
هامش
( 1 ) - در صورتى كه بعد از ماه رمضان خوب شود به قدرى كه بتواند قضا كند .
( 2 ) - لازم است .
( 3 ) - مكرر نمىشود .
( 4 ) - قضاى نماز و روزه مادر بر پسر نيست .
( 5 ) - در مادر واجب نيست و در پدر خالى از قوّت نيست .