احكام روزهء مسافر
مسأله 1723 - مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند ، نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند مثل كسى كه شغلش مسافرت يا سفر او سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد .
مسأله 1724 - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد . ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است .
مسأله 1725 - اگر غير روزهء رمضان روزهء معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد مثلًا نذر كرده باشد روز معيّنى را روزه بگيرد ، تا ناچار نشود ، نمىتواند « 1 » در آن روز مسافرت كند . و اگر در سفر باشد چنانچه ممكن است بايد قصد كند كه ده روز در جايى بماند و آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 1726 - اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن را معيّن نكند ، نمىتواند آن را در سفر بهجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معيّنى را در سفر روزه بگيرد بايد آن را در سفر بهجا آورد . و نيز اگر نذر كند روز معيّنى را چه مسافر باشد يا نباشد ، روزه بگيرد بايد آن روز را اگرچه مسافر باشد روزه بگيرد .
مسأله 1727 - مسافر مىتواند براى خواستن حاجت ، سه روز در مدينهء طيبه روزهء مستحبى بگيرد .
مسأله 1728 - كسى كه نمىداند روزهء مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزهاش باطل مىشود . و اگر تا مغرب نفهمد روزهاش صحيح است .
هامش
( 1 ) - در نذر معيّن مىتواند سفر كند و لازم نيست قصد ده روز ماندن كند .