مسأله 1729 - اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزهء مسافر باطل مىباشد و در سفر روزه بگيرد روزهء او باطل است .
مسأله 1730 - اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزهء خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتى به حد ترخص برسد ؛ يعنى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ، بايد روزهء خود را باطل كند و اگر پيش از آن روزه را باطل كند كفاره بر او واجب است .
مسأله 1731 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده ، بايد آن روز را روزه بگيرد و اگر انجام داده ، روزهء آن روز بر او واجب نيست .
مسأله 1732 - اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد ، يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 1733 - مسافر و كسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن كاملًا خود را سير كند .
كسانى كه روزه بر آنها واجب نيست
مسأله 1734 - كسى كه به واسطهء پيرى نمىتواند روزه بگيرد ، يا براى او مشقت دارد ، روزه بر او واجب نيست . ولى در صورت دوم بايد براى هر روز يك مد كه تقريباً ده سير است گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد .
مسأله 1735 - كسى كه به واسطهء پيرى روزه نگرفته ، اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد ، بايد قضاى روزههايى را كه نگرفته بهجا آورد « 1 » .
مسأله 1736 - اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود و نمىتواند تشنگى را تحمل كند ، يا براى او مشقت دارد ، روزه بر او واجب نيست . ولى در صورت دوم بايد
هامش
( 1 ) - به احتياط واجب .