تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
وضو مضمضه كند و بىاختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست . مسأله 1698 - اگر غير آب چيز ديگرى را در دهان ببرد و بىاختيار فرو رود يا آب داخل بينى كند و بىاختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست . مسأله 1699 - مضمضه زياد براى روزه‌دار مكروه است و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد . مسأله 1700 - اگر انسان بداند كه به واسطهء مضمضه بىاختيار ، يا از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود ، نبايد مضمضه كند . مسأله 1701 - اگر در ماه رمضان ، بعد از تحقيق يقين كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده قضا لازم نيست . مسأله 1702 - اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه ، نمىتواند افطار كند ، ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه ، پيش از تحقيق هم مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد .

احكام روزهء قضا

مسأله 1703 - اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد . مسأله 1704 - اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد . ولى اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان گردد روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد . مسأله 1705 - روزه‌اى كه از انسان به واسطهء مستى فوت شده ، بايد قضا نمايد « 1 » ، اگرچه چيزى را كه به واسطهء آن مست شده ، براى معالجه خورده باشد .
هامش
( 1 ) - به احتياط واجب در جايى كه نيت روزه كرده باشد و مست شده باشد و در حال مستىروزه را تمام كرده باشد و بنابر اقوا در صورت‌هاى ديگر .