مسأله 1687 - اگر روزهدار در ماه رمضان با زن خود كه روزهدار است جماع كند ، چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفارهء روزهء خودش و روزهء زن را بايد بدهد ، و اگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود .
مسأله 1688 - اگر زنى شوهر روزهدار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست كفارهء روزهء شوهر را بدهد .
مسأله 1689 - اگر روزهدار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع كند و در بين جماع زن راضى شود « 1 » ، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره و زن يك كفاره بدهد .
مسأله 1690 - اگر روزهدار در ماه رمضان با زن روزهدار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر او واجب مىشود و روزهء زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست .
مسأله 1691 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بهجا آورد ، كفارهء زن را نبايد بدهد و بر خود زن هم كفاره واجب نيست .
مسأله 1692 - كسى كه به واسطهء مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزهدار خود را مجبور به جماع كند ، ولى اگر او را مجبور نمايد ، كفاره بر مرد واجب نيست « 2 » .
مسأله 1693 - انسان نبايد در بهجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
هامش
( 1 ) - اگر مرد زن را به طورى مجبور كند كه زن از خود اختيارى نداشته باشد و در بين جماع زن راضى شود دو كفاره مرد و يك كفاره زن بايد بدهد ، و اگر او را مجبور كند به طورى كه عمل به اراده او بهجا بيايد گرچه به طور اكراه است در اين صورت مرد دو كفاره بايد بدهد و بر زن كفاره نيست هرچند در بين عمل راضى شود .
( 2 ) - بنابر احتياط واجب است كفارهء زن را بدهد .