مسأله 1694 - اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بهجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مسأله 1695 - كسى كه بايد براى كفارهء يك روز شصت فقير را طعام بدهد ، اگر به شصت فقير دسترسى دارد ، نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريباً ده سير است طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، ولى مىتواند براى هر يك از عيالات فقير اگرچه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد « 1 » .
مسأله 1696 - كسى كه قضاى روزهء رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمداً كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد كه تقريباً ده سير است طعام بدهد و اگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد « 2 » .
جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است
مسأله 1697 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است و كفاره واجب نيست :
اول : آن كه روزهدار در روز ماه رمضان عمداً قى كند .
دوم : آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد و به تفصيلى كه در مسألهء 1639 گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود « 3 » .
سوم : عملى كه روزه را باطل مىكند بهجا نياورد ولى نيت روزه نكند ، يا ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد « 4 » . يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد .
هامش
( 1 ) - اگر فقير مورد وثوق و اطمينان باشد كه كفاره را به عيالات خود مىدهد يا مىخوراند و الّا نمىتواند بدهد .
( 2 ) - پى در پى به احتياط واجب .
( 3 ) - و از خواب سوم هم نيز بيدار نشود .
( 4 ) - به اين قصد روزه باطل نمىشود و قضا ندارد .