پيغمبر خدا - صلّى اللَّه عليه وآله - در جمله وصيتهاى به او فرمود : « اى ابوذر ! گفتار خوب بهتر است از سكوت ، و سكوت بهتر است از گفتار شرّ . اى اباذر ! واگذار كلام زيادى را ؛ و بس است تو را از سخن ، آنچه تو را به حاجتت برساند .
اى اباذر ! كفايت مىكند در دروغگويى مرد ، اينكه هر چه شنيد نقل كند . اى اباذر ! همانا هيچ چيز [ بيشتر ] از زبان ، استحقاق زندان طولانى ندارد . اى اباذر ! خداوند نزد زبان هر گويندهايست ، پس از خدا بايد بترسد انسان ، و بايد بداند چه مىگويد » « 1 » .
هامش
( 1 ) - متن اين حديث شريف ، چنين است : « يا أباذَرّ : . . . وَإمْلاءُ الخَيْرِ خَيْرٌ مِنَ السُّكُوتِ ، وَالسُّكُوتُ خَيْرٌ مِنْ إمْلاءِ الشَّرِّ . يا أباذَرّ : اتْرُكْ فُضُولَ الكَلامِ ، وَحَسْبُكَ مِنَ الْكَلامِ ما تَبْلُغُ بِهِ حاجَتَكَ . يا أباذَرّ : كَفىبِالمَرْءِ كِذْباً أنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ ما سَمِعَ . يا أباذَرّ : ما مِنْ شَيءٍ أحَقُّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسانِ . يا أباذَرّ : إنَّ اللَّهَ عِنْدَ لِسانِ كُلِّ قائِلٍ ، فَلْيَتَّقِ اللَّهَ امْرُؤٌ ، وَلْيَعْلَمْ ما يَقُولُ » . ( الأمالي ، طوسى ، ص 535 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 188 ، « كتاب الحجّ » ، « أبواب أحكام العشرة » ، باب 118 ، حديث 1 )