و از احتجاج طبرسى « 1 » منقول است از حضرت سجّاد كه آن بزرگوار سؤال شد از كلام و سكوت كه كداميك افضل است ؟ فرمود : « از براى هر يك از آنها آفاتى است ؛ وقتى سالم باشند از آفات ، كلام افضل است از سكوت » . گفته شد :
چگونه چنين است ؟ گفت : « همانا خداى - عزَّ وجلّ - نفرستاد أنبيا و أوصياء را به سكوت ، بلكه بعث كرد آنها را به كلام ؛ و استحقاق بهشت حاصل نشود به سكوت ، و ولايت اللَّه مستوجب نشود به سكوت ، و از آتش محفوظى حاصل نشود به سكوت ، و اجتناب از سخط خدا حاصل نشود به سكوت ؛ تمام اينها با كلام حاصل شود » « 2 » .
هامش
( 1 ) - طبرسى - شيخ احمد بن على بن ابىطالب ، مكنّى به ابو منصور از علماى فاضل وجليل و از متكلمين شيعه است . ايشان از اهالى سارى مازندران و معاصر با شيخ ابوالفتوح رازى و فضل بن حسن طبرسى و از مشايخ شيخ منتجب الدين و ابن شهرآشوب بوده و با دو واسطه از شيخ طوسى روايت مىكند . از آثار جليلهء اوست : 1 - الاحتجاج ، 2 - تاج المواليد ، 3 - تاريخ الأئمه عليهم السلام و . . . كه معروفتر از همه كتاب الاحتجاج اوست . ( ريحانة الأدب ، ج 4 ، ص 35 )
( 2 ) - متن فرمايش امام سجّاد عليه السلام اين چنين است : « لِكُلِّ واحِدٍ مِنْهُما آفاتٌ ، فَإذا سَلِما مِنَ الآفاتِ فَالكَلامُ أفْضَلُ مِنَ السُّكُوتِ . قيل : وكيف ذاك يابنَ رسول اللَّه ؟ فقال : لِأَنَّ اللَّهَ - عَزَّ وَجَلَّ - ما بَعَثَ الأنْبِياءَ وَالأوْصِياءَ بِالسُّكُوتِ ، إنَّما بَعَثَهُمْ بِالْكَلامِ ، وَلا اسْتُحِقَّتِ الجَنَّةُ بِالسُّكُوتِ ، وَلا استوجبت وَلايَةُ اللَّهِ بِالسُّكُوتِ ، وَلا وُقِيَتِ النّارُ بِالسُّكُوتِ ، وَلا تُجُنِّبَ سَخَطُ اللَّهِ بِالسُّكُوتِ ، إنَّما ذلِكَ كُلُّهُ بِالْكَلامِ » . ( وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 188 - 189 ، « كتاب الجهاد » ، « أبواب أحكام العشرة » ، باب 118 ، حديث 2 ؛ الاحتجاج ، ج 2 ، ص 146 ، حديث 184 )