يك اخلاق ناهنجار از يك عالِم و يك عمل خلاف از يك نفر طلبه ، آن قدرى كه كمككارى مىكند در فساد اخلاق و اعمال مردم ، كمتر چيزى مىتواند آن قدر كمك كند . پس اينان بايد خيلى از خود مواظبت كنند كه علاوه بر آنكه عهدهدار سعادت خود هستند ، عهدهدار سعادت مردم نيز هستند ، و فساد و زشتى اينان با ديگران خيلى فرق دارد و حجّت بر آنها تمامتر است .
فصل ششم در شمّه [ اى از ] احاديث دربارهء تكبّر
در كافى شريف ، از حضرت صادق - عليه السلام - منقول است كه « متكبّران ، به صورت مورچگان ضعيفى شوند ، و مردم آنان را پايمال كنند تا خداوند از حساب فارغ شود » « 1 » .
صورت غيبيهء تكبّر ، صورت مورچه ضعيف است ، و شايد اين صورتِ برزخيه قيامتيه ، براى كوچك و صغير بودن نفْسِ شخصِ متكبّر باشد ، چنان كه معلوم شد كه تكبّر از كوچكىِ حوصله و ضعف نفس و ضيق صدر است ، و چون معنى و لُبّ متكبّر ، كوچك است و صور غيبيه ملكوتيه ، تابع مَلَكات نفسانيه است و بدنْ ظلّ روح است در عالم ملكوت و تعصّى از تبعيت آن ندارد ، پس كوچكى و حقارت روح به بدن سرايت كند و آن را به صورت حيوان كوچكِ بىمقدارى درآورد كه در زير پاى مخلوق پايمال شود تا مردم از حساب فارغ شوند .
هامش
( 1 ) - متن اين حديث شريف ، چنين است : « إنَّ الْمُتَكَبِّرِينَ يُجْعَلُونَ فِي صُوَرِ الذَّرِّ ، يَتَوَطَّاهُمُ النّاسُ حَتّى يَفْرُغَ اللّهُ مِنَ الْحِسابِ » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 311 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الكبر » ، حديث 11 )