وَالاسْتِعْدادُ لِلْمَوْتِ قَبْلَ نُزُولِهِ » « 1 » .
معلوم است تا قلب متوجه دار ظلمانى طبيعت و چاه تنگ تاريك دنيا است و در غلاف ملك و غُل و بند اين عالم است ، تنگ و ظلمانى و تاريك است و قابل نور هدايت و جلوهء جمال و جلال نيست ، و هر قدر منصرف از دنيا و زخارف آن شود ، شرح صدر براى او حاصل شود و قبول نور معنوى كند تا آنجا كه به كلّى از دار غرور منصرف و متجافى و منخلع شود ، پس لايق جلوهء نور مطلق و جمال جميل شود ، و شايد استعداد براى موت ، اعم از موت طبيعى حيوانى باشد . پس متعرّض جميع مراتب زهد باشد .
و امّا روايات :
فَمِنْهَا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ - قدّس سرّه - بِإسْنادِهِ عَنْ أبِي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قالَ : « مَنْ زَهَدَ فِي الدُّنْيا أثْبَتَ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ ، وَأنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ ، وَبَصَّرَهُ عُيُوبَ الدُّنْيَا داءَها وَدَواءَها ، وَأخْرَجَهُ مِنَ الدُّنْيَا سالِمَاً إلَى دارِ السَلامِ » « 2 » .
هامش
( 1 ) - روايت شده كه چون از رسول خدا صلى الله عليه و آله از معنى شرح در قول خداوند : « هر كس را كه خداوند بخواهد هدايت كند ، دلش را براى اسلام مىگشايد » ( الأنعام ( 6 ) : 125 ) . سؤال شد ، و گفته شد كه اين شرح چيست ؟ حضرت فرمودند : « همانا وقتى نور ، داخل قلب شد ، سينه گشاده گشته و فُسحت مىيابد » . گفته شد : اى رسول خدا ؛ آيا براى اين گشادگى سينه ، علامت و نشانهاى هست ؟ حضرت فرمودند : « بله ، دورى از سراى غرور ( يعنى دنيا ) ، و روى آوردن به سراى جاويد ، و آمادگى براى مرگ قبل از نزول و رسيدن مرگ » . ( شرح اصول الكافي ، صدر المتألّهين ، ج 1 ، ص 439 )
( 2 ) - امام صادق عليه السلام فرمودند : « كسى كه در دنيا زهد پيشه كند ، خداوند حكمت را در قلبش ثابت كرده ، و زبانش را به آن گويا نموده ، و عيبهاى دنيا و درد و درمان آن را به او بنماياند ، و او را از آن سالم به دار السلام بيرون برد » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 128 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب ذمّ الدّنيا و الزهد فيها » ، حديث 1 )