مقصد بيست و چهارم در « صبر » و ضد آن است كه « جزع » است
و در آن پنج فصل است :
فصل اوّل [ مقصود از صبر و جزع ]
از براى صبر ، تعاريفى است كه ما به ذكر بعضى از آنها اكتفا كنيم . محقِّق عارف خواجه انصارى گويد :
« الصبرُ حبْسُ النّفس على جزعٍ كامنٍ عن الشكوى »
« 1 » ؛ يعنى صبر عبارت است از خوددارى از شكايات با آنكه در باطن جزع است . پس اظهار نكردن جزع باطنى و شكايت ننمودن از ناگوارها - بنا به اين تعريف - عبارت از صبر است . و قريب به اين معنى ، حكيم بزرگوار خواجه طوسى - قدِّس سرّه - تعريف فرموده . « 2 »
هامش
( 1 ) - شرح منازل السائرين ، كمال الدين عبد الرزّاق كاشانى ، ص 195 و 196 .
( 2 ) - أوصاف الأشراف ، محقّق طوسي ( ره ) ، ص 59 ، باب الصبر .