مقصد ششم در « رضا » و ضد آن است كه « سخط » است
و در آن شش فصل است .
فصل اول [ مقصود از رضا و سخط ]
بدان كه رضا عبارت است از : خوشنودى بنده از حق - تعالى شأنه - و ارادهء او و مقدّرات او . و مرتبهء اعلاى آن ، از اعلا مراتب كمال انسانى و بزرگتر مقامات اهل جذبه و محبت است ؛ چنانچه اشارهء به آن بيايد - إن شاء اللَّه - . و آن فوق مقام تسليم و دون مقام فناست .
و عارف سالك انصارى « 1 » - قُدِّس سرّه - در تعريف آن ، قريب به اين
هامش
( 1 ) - أبو اسماعيل عبد اللَّه بن محمّد أنصاري هَرَوي ، معروف به خواجه عبد اللَّه أنصاري ( متولّد 396 و متوفّاى 481 هجرى قمرى ) عارفى سالك و دانشمندى به حق رسيده بود . وى از أحفاد و أعقاب صحابى جليل القدر أبو أيّوب انصارى بوده است . وى در هرات پا بجهان گذاشته و از همان كودكى زبانى گويا و طبعى توانا داشته ، و در جوانى در علوم ادبى و دينى و حفظ اشعار عرب مشهور بوده است . او در تصوّف از محضر عارف نامى شيخ أبو الحسن خَرَقاني تعليم يافته و جانشين وى شده است .
بيشتر عمرِ وى در هرات به سر آمده و در آنجا تا پايان عمر به تعليم و ارشاد اشتغال داشته است . بعضى از مشهورترين آثار او عبارتند از : تفسير قرآن ، منازل السائرين ، صد ميدان ، زاد العارفين ، مناجات نامه و محبّت نامه و . . . ( ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 168 - 170 ( با تلخيص و تغيير ) ) .