مقامند ، فقهاء عظام كه سالها در فنون مختلفه جهد و تلاش كردهاند و ملكه قدسيه استنباط به آن موهبت گرديده ، با شرط مخالفت هوى و اعراض از دنيا ، حفاظ احكام قرآن كريم از معاملات و عبادات و سياساتند و بعبارتى :
مراجع و مجارى امور فتوى و قضاء و ولايت جامعهء اسلامى هستند ، و احياناً از اين طائفه عظمى بعضاً ، بتكريم تطهير از حدث و حدوث ، و تنزيه از تلوث زمان و مكان ، متكرم شدهاند و هجرت بماوراء نمودهاند ، و در مرتبهاى از مراتب غيب و بطن قرآن متمكن شدهاند ، و به موهبت لحوق و وراثت « مطهرون » نائل آمدهاند معذلك براى قرآن كريم ريشه و اصلى است فوق آنچه كه گفته شد كه جز خداى قرآن كسى نمىداند مگر با فناء در مقام احديت كه اشرف الانبياء صلوات الله عليه و عليهم از اين فناء خويش خبر مىدهد :
« لى مَعَ اللهِ وَقتٌ لا يسَعُنى فيهِ مَلَكٌ مُقَرَبٌ وَ لا نَبىّ مُرسَلٌ » .
مرتبهء احديث كه همه اسماء و صفات در ساحت او مقهورند ، مجلاى آن قرآن عظيم است كه وارث سيد المرسلين « صلوات الله عليه و عليهم » امام عزيز قدس سره به اين حقيقت در طلايه وصيت نامه اشارت فرموده :
« تَجَلى فيهِ الأَحَديَّةُ بِجَميعِ اسمائِكَ حَتَّى المُستَأثَرِ مِنها »
كه انگيزه نگارش اين رساله همانا اشاره به موقعيت اسم « مستأثر » در ميان اسماء الله الحسنى است و نه تفسير و تبيين آن ، و مراحل بيانى كه گذشت چنان كه ملاحظه فرموديد ، گزيرى از آن نبوده ، زيرا رحل اقامت در ساحت مقدس اسماء حسنى ، جز با رحيل سريع و سفر عجولانه از بطون اجمالى قرآن مجيد ، ميسور نبوده است و با طى بيان اجمالى آن مراحل و وصول بساحت مقدس اسماء الله تعالى ، عزم رحيلمان به اقامت مبدل گرديد ، و در اين اقامتگاه است كه به موقعيت اسم « مستأثر » ميان اسماء الله تعالى اشاره مىكنيم ، و معتمد ما در اين اشاره ، افاداتى است كه آن خلف صدق رسول الله صلى الله عليه و آله در بعضى از مؤلفات خويش ارزانى داشتهاند و لله در القائل :
« وَ لَولااللُّطفُ وَالافضالُ مِنهُ * لَماطابَ الحَديثُ وَ لا الكَلامُ »
« وَ كُلُّ لَطيفَةٍ وَ ظَريفِ مَعنىً * حَبيب - - ى في - - هِ وَ اللهُ الام - - امُ »